میخوام با تو باشم که رؤیا بسازم نقاش بشم ونقشی از دریا بسازم آغوش گرمی بکشم و درآغوش بگیرم تصویری از زندگی را زیبا بسازم میخوام پا به پات بیام توی دنیا با هر قدم تو طرحی از دنیا بسازم کسی نمیدونه که چقدر عاشق شدم تو بمونی دلم میخواد دریا بسازم بیا و آرومم کن که بی تاب شدم آسوده بشم و زیباتر از رؤیا

من و آوارگی هرشبم از نعمت توست

صدهزار شکر که این هم نرود از دل من

نوشته شده توسط محمود عشرستاقی در پنجشنبه هفدهم فروردین ۱۳۹۶ ساعت 9:20 موضوع | لینک ثابت

بیا و لحظه های مرا شیرین کن
ای خالق زیبایی
رفیق روزهای تنهایی
بیا که زندگی بدون تو لحظه لحظه شده
سرت را بر مگردان
دوچشمانت راه را به من نشان میدهد...
خانه دوست
و همانجا که مرا به کودکیم میبرد و باز بهانه میگیرم...
چه سری است میان آغوش تو و کودکی من؟!!!!....
چیزی از حال نمیدانم
چیزی از غصه نمیفهمم
مرا به کدام لحظه از بچگیم میبری!!

نوشته شده توسط محمود عشرستاقی در چهارشنبه دهم خرداد ۱۳۹۶ ساعت 8:42 موضوع | لینک ثابت